شکربان در مجموعه مقالات افراد موفق دیابتی به معرفی زنان و مردانی پرداخته است که علیرغم داشتن تشخیص دیابت توانستهاند به موفقیتهای قابل توجهی در عرصههای مختلف سیاسی، هنری و ورزشی دست پیدا کنند. هدف از تدوین این مجموعه مقالات این است که با مثالهای عملی نشان داده شود که دیابت به هیچوجه موجب محدودیت نمیشود.
در این نوشتار به معرفی استیو ردگریو (Steve Redgrave) ورزشکار شهیر بریتانیایی است که دارای تشخیص دیابت نوع دو میباشد، پرداخته شده است.
تصور کنید بزرگترین ورزشکار تاریخ بریتانیا هستید، ۴ مدال طلای المپیک در کارنامه دارید و برای پنجمی آماده میشوید. ناگهان در سال ۱۹۹۷، پزشکان حکمی صادر میکنند که برای هر ورزشکاری حکم پایان کار را دارد: «شما دیابت دارید.»
این داستان استیو ردگریو (Steve Redgrave) است؛ مردی که قرار بود با انسولین و دستگاه تست قند خون خداحافظی کند، اما در المپیک ۲۰۰۰ سیدنی کاری کرد که علم پزشکی انگشت به دهان ماند. او با دیابت، پنجمین مدال طلای متوالی خود را در یکی از سنگینترین رشتههای ورزشی دنیا (قایقرانی روئینگ) کسب کرد.
اما سوال میلیونها دیابتی این است: او چطور توانست؟ چطور وسط مسابقهای که ضربان قلب به ۲۰۰ میرسد و قند خون سقوط میکند، هوشیاریاش را حفظ کرد؟ در این مقاله، رازهای مدیریت قند خونِ این ابرقهرمان را بازگو میکنیم.
استیو ردگریو ورزشکار رشته روئینگ است که در سالهای ۱۹۸۴ تا ۲۰۰۰ میلادی در مسابقات بازیهای المپیک تابستانی در مجموع ۶ مدال، شامل ۵ مدال طلا و ۱ برنز را کسب کرده است. شکستن رکورد جهانی قایقرانی دو نفره در لوسِرن (1994) و همچنین شکستن رکورد المپیک در همین ماده در بازیهای المپیک آتلانتا (1996) جزء بزرگترین افتخارات او هستند. همچنین، ردگریو اولین بریتانیایی است که موفق به دریافت پنج مدال طلای متوالی در المپیک شده است. علاوهبر این، استیو ردگریو با کسب 18 مدال قهرمانی جهان و المپیک موفقترین قهرمان قایقرانی در تاریخ ورزش قایقرانی بوده است.
استیو ردگریو در سال 1997 و در سن 35 سالگی از تشخیص دیابت نوع دو (دیابت غیر وابسته به انسولین) خود آگاه شد. در آن زمان استیو مشغول آمادهسازی خود برای کسب پنجمین مدال طلا در المپیک 2000 سیدنی بود. او در المپیکهای قبلی رژیم غذایی خاص داشت و روزانه 7000 کالری دریافت میکرد (البته پس از آگاهی از دیابت خود به سمت رژیم با قند پایین حرکت کرد). دیابت استیو ردگریو دیابت نوع 2 است و این نوع دیابت عمدتا با چاقی و رژیم غذایی نامناسب مرتبط است. او چنین بیان کرده است که احتمالا دیابت او ریشه ژنتیکی دارد چراکه پدر بزرگش نیز دیابت نوع 2 داشته است. برخلاف باور عمومی که چنین به نظر میرسد خطرات دیابت نوع یک بیشتر است، دیابت نوع دو دارای خطرات بیشتری است چراکه به تدریج و در طول زمان ایجاد میشود و در بیشتر موارد تا زمان بروز عوارض فرد از بیماری خود آگاه نمیشود. باهدف افزایش آمادگی خود برای مسابقات مختلف، استیو ردگریو مجدد رژیم غذایی خود را به سمت پر کالری برد و در روز بین 8 تا 10 بار انسولین تزریق میکرد. همچنین، به منظور پیشگیری از افت شدید قند خون در حین مسابقات، همیشه در قایق خود شکر بستهبندی شده همراه داشت. بنابراین، به علت سبک زندگی پرتحرک، استیو ردگریو شروع به دریافت انسولین کرد تا بهتر بتواند قند خون خود را کنترل کند. او در مورد اهمیت کسب اطلاعات در مورد کنترل دیابت چنین بیان کرده است.
هرچه اطلاعات بیشتری در مورد دیابت داشته باشید، کنترل بیشتری بر بیماری خود خواهید داشت. سلامت شما تا حد زیادی در دست خوددتان است. پس تا میتوانید دانش کسب کنید.
پس از آگاهی از تشخیص دیابت خود استیو چنین گفت: کلید زندگی موفق با دیابت آگاهی است. استیو ردگریو اکنون دیگر همچون گذشته درگیر دیابت نیست و موفق شده است با اصلاح سبک زندگی خود قند خون را به میزان قابل توجهی کنترل کند.
استیو ردگریو برای رسیدن به المپیک سیدنی، بدنش را نه مثل یک بیمار، بلکه مثل یک ماشین فرمول یک مدیریت کرد. چالش او دو چیز بود:
- مصرف ۶۰۰۰ کالری در روز: برای تأمین انرژی تمرینات سنگین، او باید حجم عظیمی غذا میخورد که قند خونش را منفجر میکرد.
- خطر افت قند (هیپوگلیسمی): فشار پارو زدن میتوانست قندش را به شدت پایین بیاورد و باعث بیهوشی شود.
استراتژی او چه بود؟
- تزریق انسولین با اینکه دیابت نوع ۲ داشت: با اینکه بدن او هنوز انسولین میساخت، اما برای مدیریت آن حجم از غذا (۶۰۰۰ کالری)، پزشکان او را روی رژیم انسولین قرار دادند.
- قند مایع در قایق: او همیشه یک بطری محلول قندی چسبیده به بدنه قایق داشت. بین هر ست تمرین، قندش را چک میکرد و اگر لازم بود، جرعهای مینوشید. او یاد گرفته بود که «ترس از افت قند، بدتر از خود افت قند است»؛ پس همیشه آماده بود.