عوارض دیابت نوع 2: شناسایی و پیشگیری از مشکلات جدی سلامتی

دیابت نوع 2 یکی از شایع‌ترین بیماری‌های متابولیک در جهان است که عوارض جدی و طولانی‌مدتی را به همراه دارد. این عوارض می‌توانند به تدریج به سلامت افراد آسیب بزنند و شامل مشکلاتی نظیر آسیب به چشم‌ها (معروف به رتینوپاتی)، پاها، قلب و اعصاب (معروف به نوروپاتی) می‌شوند. شناسایی و پیشگیری از این عوارض از اهمیت بالایی برخوردار است، چرا که می‌تواند کیفیت زندگی افراد دیابتی را بهبود بخشد و از بروز مشکلات جدی‌تر جلوگیری کند. با مدیریت مناسب سطح قند خون، تغییر در شیوه زندگی و انجام چکاپ‌های منظم پزشکی، می‌توان خطر بروز این عوارض را کاهش داد. در این نوشتار از مجله شکربان به بررسی عوارض دیابت نوع 2 و راهکارهای شناسایی و پیشگیری از آنها پرداخته شده است.

همه چیز در مورد عوارض دیابت

عوارض دیابت نوع 2 و تأثیر آن بر چشم‌ها

دیابت نوع 2 یکی از بیماری‌های مزمن است که می‌تواند تأثیرات جدی بر سلامتی افراد داشته باشد، به ویژه بر چشم‌ها. افزایش سطح قند خون به علت دیابت می‌تواند منجر به بروز عوارض چشمی خطرناکی شود. لذا شناخت این عوارض و تأثیر آن بر کیفیت بینایی، برای هر فرد مبتلا به دیابت بسیار حائز اهمیت است. در ادامه به بررسی مهم‌ترین عوارض چشمی دیابت پرداخته شده است.

رتینوپاتی دیابتی

یکی از مهم‌ترین عوارض چشمی دیابت نوع 2، رتینوپاتی دیابتی است. این بیماری به آسیب عروق خونی شبکیه چشم منجر می‌شود و می‌تواند باعث تاری دید و در مراحل پیشرفته‌تر کوری شود. در این حالت ممکن است عروق خونی که مسئولیت تغذیه بافت شبکیه را برعهده دارند دچار نشت شوند یا حتی بسته شوند. بر اثر انسداد عروق خونی، بدن تلاش می‌کند تا رگ‌های جدیدی ایجاد کند اما این رگ‌ها نیز به خوبی رشد نمی‌کنند و فرآیند خون‌رسانی همچنان مختلف باقی می‌ماند. در نهایت آسیب به عروق چشمی به علت بالا بودن سطح قند خون باعث اختلال در انتقال نور و اطلاعات بصری به مغز می‌شود. تمام افراد دارای تشخیص دیابت (دیابت نوع یک، دیابت نوع دو و دیابت بارداری) ممکن است که به این بیماری هم مبتلا شوند. همچنین هرچه طول مدت ابتلای فرد به دیابت بیشتر باشد و قند خون وی به میزان کمتری کنترل شده است، احتمالا بروز رتینوپاتی دیابت می‌شود. مهم‌ترین علائم رتینوپاتی دیابتی عبارتند از:

  • لکه‌ها و نقاط در حال حرکت در میدان دید (معروفی به مَگَس‌پَران چشم یا مگسک (floaters) )؛
  • تاری یا حتی نوسان دید؛
  • کور رنگی؛
  • فضاهای تیره و یا خالی در میدان دید؛
  • کاهش یا از دست رفتن بینایی.

توجه به این نکته مهم است که رتینوپاتی معمولا در مراحل اولیه فاقد علائم است. به همین دلیل مراقبت‌های منظم چشمی برای افراد مبتلا به دیابت ضروری است.
در یک تقسیم‌بندی کلی رتینوپاتی به دو گروه اولیه و پیشرفته تقسیم شده است که در ادامه به بررسی این دو مورد پرداخته شده است.

رتینوپاتی دیابتی اولیه  (Early Diabetic Retinopathy)

   این نوع رتینوپاتی شایع‌ترین گونه آن است و باعنوان رتینوپاتی دیابتی غیر تکثیری نیر شناخته می‌شود. در این بیماری پس از آسیب به عروق خون‌رسان شبکیه چشم، عروق جدید ایجاد نخواهند شد (به همین دلیل رتینوپاتی غیرتکثیری نامیده می‌شود). در این حالت برآمدگی‌های کوچکی در دیواره‌ رگ‌های خونی کوچک شبکیه ایجاد می‌شود و دربرخی موارد مایعات و خون از این عروق به درون شبکیه نشت می‌کند. همچنین، ممکن است عروق بزرگتر شبکیه متورم شده و قطر آنها غیرطبیعی شود. هر چه‌قدر رگ‌های خونی بیش‌تری مسدود شود، رتینوپاتی دیابتی غیرتکثیری از حالت خفیف به حالت وخیم و شدید نزدیک‌تر می‌شود.

رتینوپاتی دیابتی پیشرفته  (Advanced Diabetic Retinopathy)

در این حالت که به آن رتینوپاتی دیابتی تکثیری نیز گفته می‌شود عروق آسیب دیده به‌صورت کامل مسدود می‌شوند و در نتیجه آن عروق شبکیه حالت غیرطبیعی می‌گیرند. این رگ‌های خونی جدید، نشتی داشته و مواد درون خود را به درون بافت شفاف و ژله مانند زجاجیه خارج می‌کنند. در این نوع آسیب چشمی دیابت به تدریج بافت‌های آسیب دیده توسط رگ‌های خونی جدید تحریک شده و در موارد نادر ممکن است شبکیه از قسمت پشتی چشم جدا شود.

همه چیز در مورد رتینوپاتی دیابتی

کاتاراکت (آب مروارید) و گلوکوم (آب سیاه)

علاو‌ بر رتینوپاتی دیابتی، دیابت نوع 2 خطر ابتلا به کاتاراکت (آب مروارید) و گلوکوم (آب سیاه) را نیز افزایش می‌دهد. آب مروارید به کدر شدن عدسی چشم اشاره دارد که می‌تواند منجر به کاهش شدید بینایی شود. در حالی که گلوکوم، فشار داخل چشم را افزایش می‌دهد و در صورت عدم درمان، می‌تواند به آسیب عصبی و کوری دائمی منجر شود. این دو بیماری به‌طور معمول در افراد مبتلا به دیابت شایع‌تر هستند و نیاز به بررسی‌های دوره‌ای و درمان مناسب دارند. در ادامه به بررسی علائم و نشانه‌های این دو بیماری در افراد دیابتی پرداخته شده است.

آب مروارید یا کاتاراکت

آب مروارید زمانی ایجاد می‌شود که پروتئین‌های عدسی چشم تخریب شوند که منجر به کدر شدن عدسی و در نتیجه اختلال در بینایی می‌شود. در عمده موارد حل این مشکل از طریق خارج کردن عدسی‌های تیره شده با استفاده از عمل جراحی انجام می‌شود. البته تاکید بر این نکته مهم است که در افراد دیابتی کنترل قند خون نقش بسیار مهمی در جلوگیری از تاری دید دائمی دارد. رایج‌ترین علائم آب مروارید عبارتند از:

  • افزایش حساسیت نسبت به نور؛
  • کاهش قدرت بینایی در تاریکی (احساس نیاز به نور بیشتر در هنگام مطالعه)؛
  • تاری دید؛
  • دوبینی (مشاهده‌ همزمان دو تصویر از یک جسم)؛
  • مشاهده‌ رنگ‌های روشن به‌صورت تار یا به رنگ زرد.

آب سیاه یا گلوکوم

در شرایط نرمال بدن دائما محیط آبی داخل چشم‌ها را ارزیابی کرده و میزان ورودی و خروجی مایع درون چشمی باید برابر باشد تا فشار مایع داخل چشم ثابت باشد. بنا به علل مختلفی از جمله آسیب به عروق داخل چشم به علت قند بالا، گاهی تخلیه‌ مایع درون چشم با اختلال مواجه می‌شود و فشار داخل چشم افزایش می‌یابد. این موضوع موجب آسیب به سیستم اعصاب داخل چشم شده و در نتیجه بر بینایی فرد تاثیر می‌گذارد. مهم‌ترین علائم آب سیاه یا گلوکوم عبارتند از:

  • کاهش قدرت بینایی؛
  • تاری دید ناگهانی؛
  • درد شدید در چشم‌ها یا پیشانی؛
  • سرخ شدن چشم‌ها؛
  • دیدن تصاویر رنگین‌کمانی و هاله‌های نورانی؛
  • تهوع و استفراغ.

چگونه از آسیب‌های چشمی دیابت پیشگیری کنیم؟

پیشگیری از عوارض چشمی ناشی از دیابت نوع 2 نیازمند رعایت چند نکته مهم است. کنترل دقیق سطح قند خون، انجام منظم معاینه‌های چشم و رعایت رژیم غذایی مناسب از جمله اقداماتی هستند که می‌توانند به کاهش خطر بروز این عوارض کمک کنند. همچنین، ترک عادت‌های مضری مانند سیگار کشیدن و فعالیت بدنی منظم، می‌تواند به سلامت چشم‌ها و بهبود کیفیت زندگی افراد مبتلا به دیابت کمک کند. همچنین، بررسی و آزمایش‌های چشمی سالانه توسط چشم پزشک بسیار مهم است.

چگونه از آسیب‌های چشمی دیابت پیشگیری کنیم؟

عوارض دیابت در پاها و راه‌های پیشگیری

دیابت نوع 2 می‌تواند عوارض جدی و متعددی را برای پاها ایجاد کند که یکی از آن‌ها احساس سوزن سوزن شدن یا بی‌حسی در پاها است. این علائم ناشی از آسیب به سیستم عصبی بدن (معروف به نوروپاتی دیابتی)، به ویژه در ناحیه پاها، هستند. به دیگر سخن، بالا بودن قند خون در طول زمان منجر به آسیب به عصب‌های مختلف بدن می‌شود که در نواحی مختلف تاثیرات گوناگونی دارد (در بخش قبل به تاثیرات آن بر بینایی پرداخته شد). در ناحیه پا، آسیب به سیستم عصبی به علت بالا بودن قند خون می‌تواند باعث گزگز، درد و حتی از دست دادن احساس در پا‌ها شود. این موضوع می‌تواند دارای پی‌آیندهای زیادی باشد. به‌عنوان مثال، با از بین رفتن حس در ناحیه پا فرد متوجه زخم یا آسیب به پا نمی‌شود (به‌عنوان مثال، وجود سنگ ریزه در کفش می‌تواند باعث زخم شدن پا و متوجه نشدن فرد شود) که در این حالت احتمال عفونت زخم‌ها بیش از پیش افزایش می‌یابد. علاوه‌بر این، دیابت می‌تواند میزان جریان خون در پاها را کاهش دهد. جریان نداشتن خون کافی در پاها می‌تواند بهبود زخم یا عفونت را کُند کنَد. هنگامی که آسیب به سیستم عصبی و کاهش خون‌رسانی در ناحیه پا با هم ترکیب شوند، گاهی اوقات عفونت شدید هرگز بهبود نمی‌یابد و ممکن است منجر به قانقاریا شود که در نهایت منجر به قطع انگشتان یا حتی کل پا می‌شود.
مهم‌ترین علائم آسیب به پاها به علت بالا بودن قند خون در افراد دیابتی عبارتند از:

  • از دست دادن حس در ناحیه پا؛
  • سوزن سوزن شدن پاها؛
  • تاول‌ها و زخم‌های بدون درد؛
  • تغییرات رنگ پوست؛
  • تغییر دمای پوست؛
  • رگه‌های قرمز؛
  • زخم‌های خشک یا زخم همراه با ترشح؛
  • سوزش دردناک؛
  • تغییر شکل پاها.

همچنین در صورت بروز عفونت در ناحیه پا ممکن است علائم به صورت زیر باشد:

  • تب و لرز؛
  • غیر قابل کنترل شدن قند خون؛
  • شوک؛
  • قرمزی.

مهم‌ترین عوارضی که افراد دیابتی در ناحیه پا تجربه می‌کنند عبارتند از:

  • عدم بهبود زخم‌ها و جراحات در ناحیه پا؛
  • عفونت از جمله عفونت پوست، عفونت استخوان و آبسه؛
  • گانگرن (از بین رفتن بافت به علت عفونت)؛
  • تغییر شکل پاها؛
  • پای شارکوت (روی استخوان‌ها، مفاصل، بافت‌های نرم و مچ پا تاثیر می‌گذارد، استخوان‌ها ضعیف شده و به راحتی می‌شکند، مفاصل پا و مچ پا نیز دچار در رفتگی می‌شوند و موجب بد شکل شدن پاها می شود).

چگونه از آسیب‌های چشمی دیابت پیشگیری کنیم؟

توجه به موارد زیر به تشخیص زودهنگام آسیب به پاها و در نتیجه پیشگیری از تشدید آن کمک می‌کند:

الف) تغییرات در رنگ پوست و دما  تغییرات در رنگ پوست یا دما در ناحیه پا نیز از علائم هشدار دهنده در افراد دیابتی است. این تغییرات می‌تواند به دلیل اختلال در گردش خون یا مشکلات عصب‌ها باشد. به‌عنوان مثال، پاهایی که دچار تغییر رنگ می‌شوند، ممکن است به دلیل کاهش خون‌رسانی یا التهاب ناشی از عفونت به این حالت در آمده باشند. بنابراین، بررسی مرتب پاها و شناسایی هر گونه تغییر مشهود می‌تواند در تشخیص زودهنگام مشکلات پای دیابتی مؤثر باشد؛

ب) زخم‌های کوچک و عدم بهبود  زخم‌های کوچک که بهبود نمی‌یابند، یکی از جدی‌ترین عوارض دیابت در پاها هستند. این زخم‌ها معمولا به دلیل کاهش خون‌رسانی و آسیب به عصب‌ها ایجاد می‌شوند و می‌توانند به عفونت‌های شدید و در نهایت قطع عضو منجر شوند. بنابراین، افراد دارای تشیخ دیابت باید هر گونه زخم، حتی زخم‌های کوچک را جدی بگیرند و در صورت عدم بهبودی، فورا به پزشک مراجعه کنند؛

پ) درد و ناراحتی در پا (به‌ویژه ناحیه مچ)   درد یا ناراحتی در پاها و مچ پا نیز از علائم شایع در افراد دارای تشخیص دیابت است. این درد می‌تواند ناشی از فشار روی عصب‌ها یا مشکلات در مفاصل باشد. تشخیص به موقع و درمان این دردها نه تنها به بهبود کیفیت زندگی بیمار کمک می‌کند، بلکه از بروز عوارض جدی‌تری نیز جلوگیری می‌کند. استفاده از کفش‌های مناسب و راحت می‌تواند به کاهش این ناراحتی‌ها کمک کند.

برای پیشگیری از عوارض دیابت در پاها، رعایت مراقبت‌های روزانه از پاها ضروری است. افراد دارای تشخیص دیابت باید پاهای خود را به‌صورت روزانه بررسی کنند و از  عدم وجود زخم‌ یا تغییرات غیرعادی مطمئن شوند. همچنین، نگه‌داشتن قند خون در سطح مناسب و انجام ورزش‌های منظم می‌تواند به بهبود سلامت عمومی و جلوگیری از عوارض کمک کند. در نهایت، مراجعه منظم به پزشک و انجام معاینات دوره‌ای نیز از اهمیت بالایی برخوردار است.

خطرات قلبی مرتبط با دیابت نوع  2

دیابت نوع 2 یکی از بیماری‌های مزمن است که در آن بدن به درستی از انسولین استفاده نمی‌کند. این وضعیت منجر به افزایش سطح قند خون می‌شود که می‌تواند عوارض جدی برای سلامت قلب و عروق به همراه داشته باشد. در واقع، افراد مبتلا به دیابت نوع 2 به طور قابل توجهی در معرض خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی و عروقی قرار دارند. این خطرات ناشی از اثرات مستقیم قند خون بالا بر عروق خونی و قلب است. مکانیسم تاثیر آن نیز به اینصورت است که در افراد دارای تشخیص دیابت قند خون بالا منجر به آسیب به عروق خونی و اعصاب کنترل کننده آنها می‌شود که با گذشت زمان منجر به بیماری‌های قلبی‌وعروقی می‌شود. به همین علت افراد دارای تشخیص دیابت معمولا در سنین پایین‌تری مبتلا به بیماری‌های قلبی می‌شوند. علاوه‌بر این، ریسک ابتلا به بیماری‌های قلبی و عروقی در افراد دارای تشخیص دیابت دو تا چهار برابر بیشتر از دیگر افراد است. مهم‌ترین مشکلات قلبی و عروقی ناشی از دیابت عبارتند از:

  • نارسایی‌های قلبی  این بیماری جدی‌ترین عارضه قلبی ناشی از دیابت است و مهم‌ترین تاثیر منفی آن ناتوانی قلب در رساندن خون غنی از اکسیژن به نقاط مختلف بدن است. نارسایی قلبی قابل درمان نیست، اما می‌توان علائم آن را کنترل کرد؛
  • حمله قلبی  در افراد دارای تشخیص دیابت حمله قلبی در شرایطی رخ می‌دهد که به علت قند خون بالا عروق خونی آسیب دیده و در نتیجه بخشی از عضله قلب نتواند خون کافی دریافت کند؛
  • سکته مغزی  وقتی قند خون بالا به عروق تغذیه ‌کننده مغز آسیب می‌رساند، سکته مغزی رخ می‌دهد. بر اساس شواهد موجود احتمال سکته قلبی در افراد دیابتی که قند خون کنترل نشده دارند به صورت میانگین 5 برابر بیشتر است؛
  • کاردیومیوپاتی (بیماری ماهیچه قلب)  قلب دارای بافتار عضلانی است که انقباض آن موجب هدایت خون در قسمت‌های مختلف بدن می‌شود. در بیماران مبتلا به کاردیومیوپاتی عضله قلب به علت آسیب به سیستم عصبی آن سفت یا ضخیم می‌شود. بنابراین، منظور از کاردیومیوپاتی بیماری‌هایی است که مربوط به خود عضلات قلب هستند.
عوارض قلبی دیابت

علائم بیماری‌های قلبی ناشی از قند خون کنترل نشده

توجه داشته باشید که بیماری‌های قلبی و عروقی معمولا در مراحل اولیه فاقد هر نوع علامت هستند و همزمان با گسترش آسیب علائم نیز به تدریج بروز می‌یابند. مهم‌ترین علائم آسیب‌های قلبی ناشی از دیابت عبارتند از:

  • تنگی نفس؛
  • خستگی؛
  • سرگیجه یا ضعف؛
  • آریتمی (مشکل در سرعت یا ریتم ضربان قلب)؛
  • ورم پا؛
  • احساس فشار، سفتی یا درد در قفسه سینه که ممکن است به بازوها، گردن یا پشت شما سرایت کند.

قابل‌توجه اینکه، افراد دارای تشخیص دیابت ممکن است درد قفسه سینه را احساس نکنند، چرا که دیابت می‌تواند به اعصاب قلب آسیب برساند.

افزایش ریسک بیماری‌های قلبی

تحقیقات نشان می‌دهد که افراد دارای تشخیص دیابت نوع 2 دو تا چهار برابر بیشتر از افراد غیر دیابتی در معرض ابتلا به بیماری‌های قلبی و عروقی  قرار دارند. این بیماری‌ها شامل بیماری عروق کرونر، نارسایی قلبی و آریتمی‌های قلبی می‌شوند. قند خون بالا می‌تواند منجر به آسیب به عروق خونی و افزایش التهاب در بدن گردد، که این خود عامل اصلی بروز مشکلات قلبی است. به همین دلیل، کنترل دقیق قند خون و رعایت رژیم غذایی مناسب برای کاهش این خطرات ضروری است. برخی از عواملی که موجب تشدید احتمال بروز بیماری‌های قلبی و عروقی در افراد دیابتی می‌شوند عبارتند از:

فشار خون بالا  یکی از شایع‌ترین عوامل خطر بیماری قلبی و عروقی است. همان‌طورکه می‌دانید، در افراد دارای تشخیص دیابت بالا بودن قند خون منجر به آسیب به جداره عروق و افزایش آسیب‌پذیری آنها می‌شود. در مقابل، پرفشاری خون نیز منجر به افزایش فشار بر دیواره رگ‌های خونی می‌شود. در نتیجه، احتمال بروز حمله قلبی، سکته مغزی، مشکلات کلیوی و بیماری‌های چشمی افزایش می‌یابد. ساده‌ترین راه برای کنترل فشار خون، پیروی از رژیم غذایی سالم، ورزش منظم و کافی و همچنین مصرف دارو است (البته در صورت صلاحدید و تجویز پزشک)؛

کلسترول بالا  افزایش کلسترول و تری‌گلیسیرید خون در افراد دارای تشخیص دیابت شیوع بالایی دارد که منجر به افزایش ریسک ابتلا به بیماری‌های قلبی می‌شود. هرچند که عوامل ژنتیکی نیز بر این موضوع تاثیر دارند ولی سبک زندگی (شامل رژیم غذایی و تحرک فیزیکی) نیز تاثیر مهمی بر این موضوع دارد.

چاقی  افراد دارای تشخیص دیابت نسبت به افراد غیردیابتی بیشتر در معرض اضافه وزن یا چاقی قرار دارند. در مقابل، چاقی منجر به افزایش قند خون، فشار خون و چربی خون می‌شود و ریسک ابتلا به بیماری‌های قلبی و عروقی را نیز افزایش می‌دهد؛

نداشتن تحرک فیزیکی کافی کم تحرکی می‌تواند موجب افزایش وزن و همچنین فشار خون بالا شود. علاوه‌بر این، خطر ابتلا به بیماری‌های مزمن مانند بیماری‌های قلبی را نیز افزایش می‌دهد. بر اساس گزارش مرکز پیشگیری از بیماری‌های غیرواگیر ایالات متحده، بزرگسالان در طول هفته باید حداقل 2 ساعت و 30 دقیقه ورزش هوازی با شدت متوسط انجام دهند (به‌عنوان مثال، پیاده‌روی و دوچرخه سواری). همچنین لازم است که حداقل دو بار در هفته و در روزهای غیرمتوالی تمرینات قدرتی را در برنامه ورزشی خود بگنجانند. در صورتی که دارای تشخیص دیابت هستید پیش از آغاز ورزش یا تغییر برنامه ورزشی خود حتما با پزشک خود مشورت کنید؛

سیگار کشیدن  مصرف سیگار و تنباکو ارتباط مستقیمی با ابتلا به بیماری‌های قلبی و عروقی دارد. از سوی دیگر، دود سیگار و قند خون بالا موجب آسیب به جداره رگ‌ها می‌شوند که بر خون‌رسانی به بخش‌های مختلف بدن تاثیر منفی دارد، از جمله قلب و مغز.

روش‌های تشخیص بیماری‌های قلبی و عروقی

تاکنون روش‌های مختلفی برای تشخیص بیماری‌های قلبی و عروقی معرفی شده‌اند که مهم‌ترین آنها عبارتند از:

  • بررسی سابقه پزشکی فرد و بستگان درجه یک وی؛
  • معاینه بدنی؛
  • آزمایش خون برای بررسی سطح کلسترول، تری‌گلیسیرید و قند خون؛
  • اندازه‌گیری فشار خون.

مهم‌ترین روش‌های پیشگیری از بیماری‌های قلبی و عروقی نیز عبارتند از:

  • کنترل قند خون؛
  • کنترل ریسک فاکتورهای بیماری‌های قلبی-عروقی مانند پرفشاری خون و چربی خون بالا؛
  • داشتن سبک زندگی سالم (تغذیه و تحرک فیزیکی)؛
  • مصرف منظم داروهای تجویز شده توسط پزشک؛
  • نگه‌داشتن وزن در محدوده سالم.

مشکلات عروقی ناشی از دیابت

علاوه‌بر بیماری‌های قلبی و سکته مغزی، دیابت نوع 2 می‌تواند به مشکلات عروقی دیگری نیز منجر شود. این مشکلات شامل بیماری‌های عروق محیطی و انسداد شریان‌ها می‌شود. در این حالت، خون‌رسانی به اندام‌ها کاهش می‌یابد که می‌تواند به درد و ضعف در پاها و سایر اندام‌ها منجر شود. در موارد شدیدتر، ممکن است نیاز به جراحی برای باز کردن عروق مسدود شده باشد.

اقدامات پیشگیرانه برای کاهش خطرات قلبی و عروقی

برای کاهش خطرات قلبی‌وعروقی ناشی از دیابت نوع 2، مدیریت مناسب قند خون و ایجاد تغییرات در سبک زندگی بسیار مهم است. رعایت یک رژیم غذایی سالم، فعالیت بدنی منظم و کنترل وزن می‌تواند به طور قابل‌توجهی ریسک ابتلا به عوارض قلبی را کاهش دهد. همچنین، مراجعه منظم به پزشک و انجام آزمایشات مربوط به سلامت قلب و عروق می‌تواند به شناسایی زودهنگام مشکلات کمک کند.

سکته مغزی و دیابت نوع 2

سکته مغزی یکی دیگر از عوارض جدی مرتبط با دیابت نوع 2 است. به‌طور کلی دیابت روی ساز و کارهای تولید و همچین عملکرد انسولین تاثیر می‌گذارد که در نهایت منجر به اختلال در انتقال گلوکز از جریان خون به درون سلول می‌شود. با گذشت زمان، افزایش سطح قند خون می‌تواند منجر به رسوب در عروق خون‌رسان به مغز و گردن شود (با عنوان آترواسکلروزیس شناخته می‌شود). این موضوع سبب شده است که افراد مبتلا به این بیماری چهار برابر بیشتر از سایرین در معرض سکته مغزی قرار دارند، چراکه افزایش قند خون می‌تواند باعث تشکیل لخته‌های خونی در عروق مغزی شود که در نهایت منجر به مسدود شدن جریان خون به مغز می‌گردد. همچنین، دیابت می‌تواند به افزایش فشار خون و کلسترول بد (LDL) منجر شود، که هر دو عامل خطر مهمی برای سکته مغزی هستند. سکته مغزی به وضعیتی گفته می‌شود که عروق خونرسان به مغز دچار آسیب شدید می‌شوند. بسته به نوع رگ، اندازه و علت آسیب، انواع مختلفی از سکته مغزی وجود دارد که در یک تقسیم‌بندی کلی به 3 نوع تقسیم شده است:

سکته مغزی ایسکمیک این نوع سکته شایع‌ترین نوع سکته مغزی است که به دنبال انسداد عروق خون‌رسان مغز (عمدتا به دلیل لخته شدن خون) ایجاد می‌شود؛

سکته مغزی هموراژیک به دنبال خونریزی یا پارگی عروق خونرسان به مغز ایجاد می‌شود. بر اساس شواهد موجود، این نوع عامل حدود 40 درصد از مرگ و میرهای ناشی از سکته مغزی است؛

 سکته مغزی خفیف یا گذرا  زمانی رخ می‌دهد که انسداد برای مدت کوتاهی ایجاد شود. این عارضه منجر به آسیب عصبی پایدار نمی‌شود، به همین دلیل خفیف یا گذرا نام‌گذاری شده است. این نوع سکته بین چند دقیقه تا چند ساعت طول می‌کشد تا لخته خودش از بین برود.

سکته مغزی چه علائمی دارد؟

مهم‌ترین علائم سکته مغزی ناشی از قند خون بالا در افراد دیابتی عبارتند از:

  • افتادگی یا فلج صورت؛
  • اختلال در راه رفتن؛
  • سر گیجه؛
  • سر درد؛
  • ضعف دست؛
  • اختلال تکلم؛
  • ضعف یا بی‌حسی صورت، دست یا پاها (به‌ویژه به‌صورت یک طرفه)؛ و
  • عدم تعادل و هماهنگی.

چه عواملی منجر به افزایش احتمال سکته مغزی در افراد دیابتی می‌شوند؟

از جمله عواملی که می‌توانند احتمال ابتلا به سکته مغزی را افزایش دهند، می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • قند خون کنترل نشده؛
  • فشار خون بالا؛
  • آریتمی قلبی؛
  • بالا بودن کلسترول خون؛
  • سابقه سکته مغزی، حمله قلبی و دیگر بیماری‌های قلبی‌وعروقی.

علاوه بر این، سبک زندگی نیز نقش بسیار مهمی در افزایش ریسک سکته مغزی دارد، که برخی از مهم‌ترین آنها عبارتند از:

  • رژیم غذایی ناسالم؛
  • نداشتن تحرک فیزیکی کافی؛
  • مصرف سیگار و تنباکو؛
  • مصرف الکل.

آسیب‌های کلیوی ناشی از دیابت نوع 2

دیابت نوع 2 یکی از بیماری‌های مزمن است که می‌تواند تأثیرات جدی بر روی سلامت کلیه‌ها داشته باشد. افزایش سطح قند خون ناشی از این نوع دیابت، می‌تواند به تدریج به آسیب کلیوی منجر شود. این بیماری که تحت عنوان نفروپاتی دیابتی یا «بیماری کلیوی دیابتی (DKD) » نیز شناخته می‌شود، نتیجه ناهنجاری‌های عروقی ناشی از دیابت است. علاوه‌بر این، دیابت یکی از علل اصلی ابتلا به به بیماری کلیوی مرحله نهایی (ESRD) است که پیشرفته ترین مرحله بیماری کلیوی محسوب میگردد و در آن فرد نیازمند دیالیز است. کلیه‌ها وظیفه تصفیه خون و حذف مواد زائد را بر عهده دارند و افزایش قند خون می‌تواند عملکرد آنها را مختل کند. این اختلال در عملکرد کلیوی، به نام نفروپاتی دیابتی، می‌تواند به تدریج پیشرفت کرده و به نارسایی کلیوی منجر شود.

بیماری کلیوی مرحله نهایی (ESRD) چیست؟ نارسایی کلیوی به این معناست که آسیب به کلیه‌ها به حدی پیشرفت کرده است که کلیه‌ها دیگر قادر به فیلتر کردن مواد زائد مانند اوره و کراتینین از خون و دفع این مواد از طریق ادرار نیستند که منجر به تجمع مواد زائد در بدن می‌شود. برخی از مهم‌ترین علائم این وضعیت عبارتند از: تورم مچ پا، صورت یا شکم، استفراغ، کاهش اشتها، خستگی، ضعف، گیجی و سردرد. درمان های نارسایی کلیوی ممکن است شامل موارد زیر باشد: همودیالیز، دیالیز صفاقی یا پیوند کلیه.

نشانه‌های اولیه آسیب کلیوی

نشانه‌های اولیه آسیب کلیوی معمولا به آرامی ظاهر می‌شوند و حتی ممکن است علائم آشکاری وجود نداشته باشد. در مراحل اولیه آزمایش خون موثرترین روش تشخیص آسیب‌های در حال وقوع است. برخی از نشانه‌هایی که به تدریج ایجاد می‌شوند عبارتند از افزایش تشنگی، نیاز مکرر به ادرار و احساس خستگی. این علائم معمولا ناشی از افزایش سطح قند خون و فشار بر کلیه‌ها و سیستم ادراری هستند. توجه داشته باشید که برخی از افراد ممکن است حتی بدون هیچ نشانه‌ای، دچار آسیب کلیوی شوند، به همین دلیل انجام بررسی‌های منظم قند خون و آزمایش‌های کلیوی برای افراد مبتلا به دیابت ضروری است.

دیابت چگونه ریسک ابتلا به بیماری‌های کلیوی را افزایش می‌دهد؟

بالا بودن قند خون موجب افزایش بار کاری کلیه‌ها و فیلتر کردن خون می‌شود. این اتفاق به مرور زمان منجر به آسیب به کلیه‌ها شده که یکی از عوارض مهم آن دفع پروتئین (آلبومین) از طریق ادرار است. از همین جهت یکی از آزمایش‌های مهم تشخیص آسیب کلیوی، تشخیص آلبومین در ادرار است.
وجود علایمی مانند ادم (اغلب به صورت تورم قوزک پا)، افزایش و یا کاهش غیرعادی وزن، تهوع و استفراغ برای مدت طولانی، خارش پوستی، فشار خون بالا، سکسکه مکرر، تکرر ادرار در طول شب و تشنگی بیش از حد جزء مهم‌ترین علائم آسیب‌های کلیوی ناشی از دیابت هستند. علائم بلند مدت این بیماری نیز عبارتند از افزایش اوره و کراتینین خون.

پیشگیری از آسیب‌های کلیوی ناشی از دیابت نوع  2

برای پیشگیری از آسیب کلیوی ناشی از دیابت نوع 2تغییرات در سبک زندگی بسیار مؤثر است. رعایت یک رژیم غذایی متعادل و کنترل وزن می‌تواند به کاهش سطح قند خون کمک کند. همچنین، فعالیت بدنی منظم و ترک مصرف سیگار و تنباکو از دیگر راه‌های مؤثر در کاهش خطر آسیب‌های کلیوی ناشی از دیابت هستند. همچنین، بهتر است که افراد دارای تشخیص دیابت از مصرف نمک و چربی‌های اشباع شده پرهیز کنند و به‌جای آن، غذاهای حاوی فیبر، میوه‌ها و سبزیجات را در رژیم غذایی خود بگنجانند. در این راستا، مشاوره با یک متخصص تغذیه نیز می‌تواند بسیار مفید باشد.

اهمیت بررسی منظم قند خون

بررسی منظم قند خون یکی از بهترین راه‌ها برای پیشگیری از آسیب‌های جدی به کلیه‌ها است. با کنترل دقیق سطح قند خون، افراد می‌توانند از بروز مشکلات کلیوی جلوگیری کنند. پزشکان توصیه می‌کنند که افراد مبتلا به دیابت نوع 2 حداقل هر سه تا شش ماه قند خون خود را بررسی کنند و در صورت مشاهده هرگونه تغییر غیرعادی، فورا به پزشک مراجعه نمایند. این اقدام نه تنها به تشخیص زودهنگام مشکلات کمک می‌کند، بلکه می‌تواند به اتخاذ تدابیر مناسب برای مدیریت بیماری کمک کند.

دیابت نوع 2 و مشکلات عصبی

دیابت نوع 2 یکی از رایج‌ترین نوع‌های دیابت است که می‌تواند تاثیرات جدی روی سیستم عصبی داشته باشد. افزایش قند خون بر اثر دیابت می‌تواند به مرور به اعصاب آسیب برساند و منجر به مشکلات جدی شود. به ویژه اعصاب محیطی که مسئول انتقال سیگنال‌های حسی و حرکتی هستند تحت تأثیر قرار می‌گیرند و این آسیب‌ها می‌تواند به مشکلاتی مانند احساس سوزن سوزن شدن و بی‌حسی در دست‌ها و پاها منجر شود. نوروپاتی دیابتی (یا همان آسیب به سیستم عصبی به علت دیابت) در افراد دارای تشخیص دیابت نوع ۱ و ۲ مشاهده می‌شود و بیشتر از همه عصب‌ پاها را تحت تاثیر قرار می‌دهد (هرچند که اعصاب سایر نقاط بدن نیز بر اثر دیابت آسیب می‌بینند). انواع مختلفی از نوروپاتی دیابتی وجود دارد که مهم‌ترین آنها عبارتند از نوروپاتی محیطی، نوروپاتی کانونی، پلی نوروپاتی، نوروپاتی اتونوم، نوروپاتی پروگزیمال و کانون. در ادامه به بررسی انواع مختلف نوروپاتی پرداخته شده است.

نوروپاتی محیطی  شایع‌ترین شکل آسیب عصبی است و عمدتا بر عصب‌های محیطی تاثیر می‌گذارد (‌عصب‌هایی که حس لامسه، احساس درد و دما و استحکام ماهیچه را کنترل می‌کنند). در بیشتر موارد علائم از ناحیه انگشتان دست و پا آغاز می‌شوند و با تشدید بیماری به سمت اندام‌ها حرکت می‌کند و در نهایت موجب درد و از دست رفتن حس در پاها، ساق پا و دستان می‌شود. مهم‌ترین علائم این نوع نوروپاتی عبارتند از:

  • بی‌حسی، گرفتگی و سوزش، به خصوص در ساق پاها، دست ها و پاها؛
  • از دست دادن احساس؛
  • سوزش، پرش یا درد در ساق پاها، دست ها و پاها. اغلب اوقات، درد در شب ها بدتر می شود؛
  • ضعف و از دست دادن تعادل.

نوروپاتی کانونی   این نوع نوروپاتی هربار یک بخش از سیستم عصبی را تحت تاثیر قرار می‌دهد و علائم آن نیز به ناحیه تحت تاثیر قرار گرفته بستگی دارد. به‌عنوان مثال، در صورتی که اعصاب قفسه‌ سینه تحت تاثیر قرار بگیرند، موجب بی‌حسی و درد در دیواره‌ قفسه سینه می‌شود. مهم‌ترین علائم این نوع نوروپاتی دیابتی عبارتند از:

  • درد ناحیه ران؛
  • مشکلات شنوایی
  • درد شدید در ناحیه‌ کمر یا لگن؛
  • درد قفسه‌ سینه، شکم یا پهلو؛
  • درد در پشت چشم؛
  • ناتوانی در تمرکز چشم یا حتی دوبینی؛
  • فلجی در یک طرف صورت.

پلی نوروپاتی  در این بیماری بالا بودن قند خون موجب تاثیر منفی بر اعصاب حسی و حرکتی محیطی خارج شده از نخاع به بازو‌ها، دست‌ها و پا‌ها می‌شود. مهم‌ترین علائم این بیماری عبارتند از:

  • سوزن‌سوزن شدن، سوزش یا گزگز؛
  • بی‌حسی و درد در دست‌ها و پاها؛
  • ضعف در عضلات پا و دست؛
  • درد یا گرفتگی شدید؛
  • حساسیت شدید به لمس؛
  • عدم حساسیت به درد یا تغییرات دما؛
  • از دست دادن تعادل یا مشکل در راه رفتن روی سطوح ناهموار.

نوروپاتی اتونوم در این بیماری سیستم عصبی خودمختار (اعصاب مسئول کارکردهای غیرارادی بدن مانند ضربان قلب و سیستم گوارش) دچار اختلال شده و بر عملکرد ارگان‌هایی مانند قلب، مثانه، روده‌ها، غدد عرق و غیره تاثیر می‌گذارد. یکی از مهم‌ترین عوارض این نوع نوروپاتی اختلال در کارکردهای جنسی (به‌عنوان مثال، عدم برانگیختگی و اختلال در نعوذ) است.

نوروپاتی پروگزیمال  این نوع نوروپاتی بسیار نادر است (حدود 1% افراد دارای تشخیص دیابت آن را تجربه می‌کنند) و نشانه اصلی آن درد عصبی است که از قسمت بالای ران شروع می‌شود و ممکن است به لگن و کمر گسترش یابد.

آسیب های قلبی دیابت

علائم آسیب عصبی در بیماران دیابتی

بیماران دیابتی ممکن است از علائم مختلفی رنج ببرند که نشان‌دهنده آسیب به اعصاب است. یکی از شایع‌ترین علائم، احساس سوزن سوزن شدن در نواحی مختلف بدن به‌خصوص در اندام‌هاست. این احساس ممکن است به‌صورت مداوم یا به‌طور متناوب بروز کند و می‌تواند کیفیت زندگی فرد را تحت تأثیر قرار دهد. علاوه‌بر این، ضعف عضلانی نیز یکی دیگر از علائم رایج آسیب عصبی است که می‌تواند حرکت را دشوار کند و در نتیجه، فعالیت‌های روزمره را محدود نماید.

دردهای عصبی و تغییر در حس دما

دردهای عصبی، که به‌عنوان نوروپاتی دیابتی نیز شناخته می‌شوند، یکی از عوارض جدی دیابت نوع 2  هستند. این دردها می‌توانند به‌صورت ناگهانی و شدید بروز کنند و تجربه‌ای بسیار آزار دهنده برای بیماران باشند. علاوه‌بر این، تغییر در حس دما نیز یکی از نشانه‌های آسیب عصبی است. بیماران ممکن است در تشخیص دماهای سرد و گرم دچار مشکل شوند که این موضوع می‌تواند خطر آسیب به پوست و بافت‌ها را افزایش دهد.

پیشگیری و مدیریت مشکلات عصبی

مدیریت قند خون یکی از کلیدی‌ترین روش‌ها برای پیشگیری از مشکلات عصبی ناشی از دیابت نوع 2 است. کنترل مناسب قند خون می‌تواند از بروز عوارض جدی جلوگیری کند و کیفیت زندگی بیماران را بهبود بخشد. همچنین، ورزش منظم و تغذیه سالم نیز می‌تواند به تقویت اعصاب و کاهش خطر آسیب عصبی کمک کند. در صورت بروز علائم آسیب عصبی، مشاوره با پزشک متخصص ضروری است تا راهکارهای مناسب برای مدیریت این عوارض ارائه شود.

تأثیر دیابت نوع 2 بر سلامت دهان و دندان

دیابت نوع 2 نه‌تنها بر سلامت عمومی بدن تأثیر می‌گذارد، بلکه می‌تواند مشکلات جدی در سلامت دهان و دندان ایجاد کند. یکی از عوارض رایج این بیماری، افزایش ریسک ابتلا به عفونت‌های لثه است. این عفونت‌ها می‌توانند باعث التهاب و خونریزی لثه‌ها شوند و در صورت عدم درمان، به بیماری‌های شدیدتر دندانی منجر شوند. افراد دارای تشخیص دیابت با عدم کنترل مناسب قند خون، می‌توانند در معرض مشکلات بیشتری قرار بگیرند که نهایتا به از دست دادن دندان‌ها منجر می‌شود. مکانیسم تاثیر آن نیز عمدتا از طریق کاهش تولید بزاق است، به اینصورت که بزاق با شستن تکه‌های غذا در دهان مانع از رشد باکتری‌ها شده و اسیدهای تولید شده توسط باکتری‌های دهان را نیز خنثی می‌کند، ابتلا به دیابت و همچنین مصرف داروهای مرتبط با کنترل قند خون موجب کاهش ترشح بزاق شده که منجر به مهیا شدن شرایط برای رشد باکتری‌ها در دهان می‌شود. مهم‌ترین علائم تاثیر قند خون بالا و ابتلا به دیابت بر سلامت دهان و دندان عبارتند از:

 متورم شدن لثه‌ها

  • قرمز شدن، تورم یا خونریزی لثه‌ها؛
  • پسروی لثه؛
  • بیرون زدن دندان‌ها از لثه.

شل شدن دندان‌ها

  • افزایش فاصله میان دندان‌ها؛
  • خشک شدن بیش از حد دهان؛
  • بوی بد دهان (حتی پس از مسواک زدن).

عوارض بیماری دیابت در لثه و دندان

مهم‌ترین تاثیرات قند خون کنترل شده عبارتند از:

خشکی دهان   دیابت و داروهای مرتبط با آن منجر به کاهش ترشح بزاق شده که در مقابل منجر به خشکی دهان می‌شود. این موضوع منجر به افزایش سرعت رشد باکتری‌های مضر دهان می‌شود؛

عفونت  یکی از عوارض مهم دیابت افزایش احتمال یک نوع عفونت‌ قارچی به نام برفک است. این موضوع به علت مستعد شدن شرایط رشد باکتری‌ها و قارچ‌ها در شرایط بالا بودن قند خون است. مهم‌ترین نشانه عفونت قارچی برفک ایجاد لکه‌های سفید یا قرمز روی زبان یا داخل گونه است. قابل‌توجه اینکه، مصرف سیگار یا تنباکو و همچون مصرف آنتی‌بیوتیک، موجب افزایش احتمال ابتلا به برفک می‌شود؛

سندرم سوزش دهان  این بیماری نوعی مشکل در ناحیه دندان و لثه است که عمدتا به دلیل برفک یا خشکی دهان به علت قند خون کنترل نشده ایجاد می‌شود. ابتلا به این سندرم موجب می‌شود که فرد دائما حس کند دهان‌اش با آبجوش سوخته است. همچنین، سندرم سوزش دهان موجب از بین رفتن توانایی چشایی می‌شود که در برخی موارد موجب افزایش مقدار مصرف قند و شکر توسط افراد دیابتی می‌شود؛

کاهش سرعت بهبود بافت‌های دهانی   این مشکل به‌ویژه پس از مراجعه به دندان پزشک ایجاد می‌شود؛

دیابت و پریودنتیت   در این بیماری رگ‌های خونی زخیم می‌شود و در شرایط پیشرفته، باعث از بین رفتن بافت نرم دهان و استخوان نیز می‌شود.

برای مطالعه بیشتر در مورد مشکلات دهان و دندان در افراد دارای تشخیص دیابت مقاله «بیماری‌های شایع دهان و دندان در دیابت» را مطالعه نمایید.

اهمیت مراقبت‌های دندانی برای افراد دارای تشخیص دیابت

با توجه به عوارض قند خون کنترل نشده در ناحیه دهان و دندان، مراقبت‌های دندانی برای افراد مبتلا به دیابت نوع 2 ضروری است. مراجعه منظم به دندانپزشک و انجام معاینات دوره‌ای می‌تواند به شناسایی زودهنگام مشکلات دهان و دندان کمک کند. همچنین، رعایت بهداشت دهان و دندان از جمله مسواک زدن حداقل د بار در روز و استفاده از نخ دندان می‌تواند به کاهش ریسک ابتلا به بیماری‌های لثه و دیگر مشکلات دندانی کمک کند. در نهایت، افراد باید به تغذیه سالم و کنترل قند خون خود نیز توجه ویژه‌ای داشته باشند تا از بروز عوارض جدی‌تر جلوگیری کنند.

عوارض جنسی مرتبط با دیابت نوع  2

دیابت نوع 2 یکی از بیماری‌های مزمن است که علاوه‌بر تأثیرات متابولیکی و قند خون، می‌تواند عوارض جدی بر عملکرد جنسی افراد داشته باشد. این بیماری به دلیل افزایش قند خون موجب آسیب به عروق خونی و اعصاب می‌شود که به نوبه خود می‌تواند منجر به اختلالات جنسی شود. در این بخش، به بررسی عوارض جنسی مرتبط با دیابت نوع 2 و چگونگی تأثیر آن بر زندگی جنسی افراد پرداخته‌ایم.

اختلالات نعوظ در مردان

یکی از شایع‌ترین عوارض جنسی ناشی از دیابت نوع 2، اختلال نعوظ است. مطالعات نشان می‌دهند که مردان دیابتی به مراتب بیشتر از مردان غیر دیابتی با مشکل نعوظ مواجه می‌شوند. این اختلال به دلیل آسیب به اعصاب و عروق خونی ناشی از قند خون بالا ایجاد می‌شود. کاهش جریان خون به آلت تناسلی، به‌ویژه در افرادی که قند خون کنترل نشده دارند، منجر به عدم توانایی در دستیابی یا حفظ نعوظ می‌شود. این مسئله نه تنها بر کیفیت زندگی جنسی فرد تأثیر می‌گذارد، بلکه می‌تواند به کاهش اعتماد به نفس و بروز مشکلات روانی نیز منجر شود.

دیابت و میل جنسی

علاوه‌بر اختلال نعوظ، افراد دارای تشخیص دیابت نوع 2 ممکن است با کاهش میل جنسی نیز مواجه شوند. کاهش میل جنسی می‌تواند ناشی از عوامل جسمی و روانی باشد. استرس ناشی از مدیریت بیماری، تغییرات هورمونی و عوارض جانبی داروهای دیابت می‌تواند به این مشکل دامن بزند. در بسیاری از موارد این وضعیت می‌تواند به ایجاد فاصله عاطفی و مشکلات ارتباطی بین زوجین منجر شود که خود به نوبه خود فشارهای بیشتری را به زندگی جنسی آن‌ها وارد می‌کند.

مشکلات جنسی دیابت در زنان

زنان مبتلا به دیابت نوع 2 نیز ممکن است با عوارض جنسی مشابهی مواجه شوند. کاهش لذت جنسی و مشکلات در رسیدن به ارگاسم از جمله چالش‌هایی است که این افراد ممکن است تجربه کنند. تغییرات در سطح هورمون‌ها، خشکی واژن و کاهش حساسیت جنسی می‌تواند به کاهش لذت و رضایت جنسی در زنان منجر شود. این مشکلات نه تنها بر فرد بلکه بر روابط زناشویی تأثیر می‌گذارد بلکه می‌تواند استرس و اضطراب را در زندگی روزمره افزایش دهند.

دیابت و بهبود عملکرد جنسی

کنترل قند خون یکی از مهم‌ترین عوامل در پیشگیری و مدیریت عوارض جنسی ناشی از دیابت نوع 2 است. با کاهش قند خون به سطح نرمال و حفظ آن در این سطح، می‌توان از آسیب‌های بیشتر به اعصاب و عروق خونی جلوگیری کرد. رژیم غذایی مناسب، ورزش منظم و مصرف داروهای تجویزی از جمله روش‌هایی هستند که می‌توانند به بهبود کنترل قند خون و در نتیجه عملکرد جنسی بهتر کمک کند. همچنین، مشاوره با پزشک و ارائه راهکارهای مناسب می‌تواند به بهبود کیفیت زندگی جنسی افراد کمک شایانی کند.
در نهایت، درک عوارض جنسی مرتبط با دیابت نوع 2 و تأثیرات آن بر زندگی فردی و زناشویی، می‌تواند به افراد کمک کند تا با آگاهی بیشتری به مدیریت بیماری خود بپردازند و به بهبود کیفیت زندگی جنسی خود بپردازند.

هیپوگلایسمی (افت شدید قند خون) و هیپرگلایسمی (افزایش شدید قندخون): راهکارهای پیشگیری و مدیریت

هیپوگلایسمی و هیپرگلایسمی دو وضعیت متضاد هستند که به طور مستقیم بر کنترل قند خون در بیماران دیابت نوع ۲ تأثیر می‌گذارند. هیپوگلایسمی به کاهش غیرطبیعی سطح قند خون اشاره دارد و می‌تواند عوارض جدی به دنبال داشته باشد.این وضعیت ممکن است به علائمی چون تعریق، لرزش، سرگیجه و خستگی منجر شود، که در صورت عدم درمان سریع، می‌تواند خطرناک باشد. از این رو، شناسایی علائم هیپوگلایسمی و مدیریت سریع آن از اهمیت بالایی برخوردار است.

تشخیص و علائم هیپوگلایسمی (افت شدید قند خون)

تشخیص هیپوگلایسمی معمولاً با توجه به علائم ظاهری و اندازه‌گیری سطح قند خون انجام می‌شود. در شرایطی که قند خون به زیر ۷۰ میلی‌گرم در دسی‌لیتر برسد، باید به عنوان هیپوگلایسمی در نظر گرفته شود. بیماران باید به علائم خود توجه کنند و در صورت بروز نشانه‌هایی چون سردرگمی، تاری دید و تغییرات خلق و خو، به سرعت اقدام کنند. درمان فوری شامل مصرف مواد قندی سریع‌الاثر مانند آب‌نبات یا نوشیدنی‌های شیرین است که می‌تواند به افزایش سریع قند خون کمک کند.

پیشگیری از هیپوگلایسمی

پیشگیری از هیپوگلایسمی نیازمند برنامه‌ریزی دقیق و نظارت مداوم بر سطح قند خون است. افراد دیابتی باید به طور منظم قند خون خود را اندازه‌گیری کنند و در صورت مشاهده تغییرات ناگهانی، به پزشک مراجعه نمایند. همچنین، مصرف وعده‌های غذایی منظم و متعادل، به ویژه در زمان‌های فعالیت بدنی، می‌تواند به جلوگیری از افت قند خون کمک کند.  آگاهی از زمان و نوع داروهای مصرفی نیز در کاهش خطر هیپوگلایسمی بسیار مهم است.

هیپرگلایسمی (افزایش شدید قند خون) و تأثیر آن بر سلامتی

در مقابل هیپوگلیسمی، هیپرگلایسمی به افزایش غیرطبیعی سطح قند خون اشاره دارد که می‌تواند عوارض جدی و بلندمدت برای افراد دارای تشخیص دیابت نوع ۲ به همراه داشته باشد. علائم هیپرگلایسمی شامل تشنگی شدید، تکرر ادرار و خستگی مفرط می‌شود. در صورتی که این وضعیت کنترل نشود، می‌تواند به بروز عوارضی چون آسیب به کلیه‌ها، چشم‌ها و اعصاب منجر شود. بنابراین، مدیریت هیپرگلایسمی به‌عنوان یک اولویت برای حفظ سلامتی بیماران دیابت ضروری است.

مدیریت هیپرگلایسمی

مدیریت هیپرگلایسمی شامل تغییرات در رژیم غذایی، ورزش منظم و مصرف داروهای مناسب می‌شود. بیماران باید از مصرف غذاهای با قند بالا و کربوهیدرات‌های تصفیه‌شده پرهیز کنند و به‌جای آن، از غذاهای غنی از فیبر و پروتئین استفاده نمایند. همچنین، فعالیت بدنی منظم نه تنها به کنترل قند خون کمک می‌کند بلکه به بهبود کیفیت زندگی نیز می‌انجامد. در نهایت، مراجعه منظم به پزشک و پایش سطح قند خون می‌تواند به پیشگیری از بروز هیپرگلایسمی کمک کند و عوارض ناشی از آن را کاهش دهد.

جمع‌بندی

کنترل عوارض دیابت نوع 2 نیازمند یک رویکرد جامع و چندجانبه است. یکی از کلیدی‌ترین اجزای این رویکرد، رعایت رژیم غذایی متعادل و کم‌کربوهیدرات است. مواد غذایی که دارای قند و کربوهیدرات‌های ساده هستند می‌توانند به سرعت سطح قند خون را افزایش دهند. به همین دلیل، انتخاب مواد غذایی با شاخص گلیسمی پایین و غنی از فیبر، مانند سبزیجات، میوه‌ها و غلات کامل، می‌تواند به کنترل قند خون کمک کند. همچنین، مصرف پروتئین‌های با کیفیت مانند ماهی، مرغ و حبوبات، به احساس سیری و کنترل اشتها کمک می‌کند، که در نهایت به مدیریت وزن و بهبود وضعیت قند خون منجر می‌شود. برای اطلاعات بیشتر در مورد تغذیه مناسب افراد دارای تشخیص دیابت به مقاله «هرم غذایی ایرانی: راهنمای افراد دیابتی برای داشتن تغذیه سالم» مراجعه کنید. علاوه‌بر رژیم غذایی، فعالیت بدنی منظم نیز از دیگر عوامل موثر در کنترل عوارض دیابت است. ورزش‌های هوازی مانند پیاده‌روی، دوچرخه‌سواری و شنا می‌توانند به بهبود حساسیت به انسولین و کاهش سطح قند خون کمک کنند. طبق تحقیقات، افرادی که به طور منظم ورزش می‌کنند، کمتر در معرض عوارض دیابت قرار دارند. تلاش برای انجام حداقل 150 دقیقه ورزش متوسط در هفته می‌تواند به بهبود وضعیت سلامت کلی و کنترل بهتر قند خون کمک کند. همچنین، تمرینات قدرتی نیز می‌توانند به افزایش توده عضلانی و متابولیسم بدن کمک کنند.
پایش منظم سطح قند خون و ثبت نتایج آن یکی دیگر از راهکارهای مؤثر در مدیریت دیابت است. با اندازه‌گیری منظم قند خون فرد می‌تواند تغییرات ناگهانی را شناسایی کرده و اقدامات لازم را انجام دهد. اینکار به افراد دیابتی کمک می‌کند تا الگوهای قند خون خود را بهتر درک کنند و در نهایت، به کنترل بهتری روی عوارض دیابت دست یابند. استفاده از ابزارهای مدرن مانند دستگاه‌های گلوکومتر و اپلیکیشن‌های موبایل می‌تواند فرآیند ثبت و پایش قند خون را ساده‌تر کند و به افراد این امکان را بدهد که به سرعت به تغییرات قند خون خود پاسخ دهند.
در نهایت، ترکیب این سه عامل (رژیم غذایی مناسب، فعالیت بدنی منظم و پایش دقیق قند خون) می‌تواند به کنترل و مدیریت عوارض دیابت نوع 2 کمک شایانی کند. این رویکرد نه تنها به کاهش خطر ابتلا به عوارض جدی‌تر کمک می‌کند، بلکه کیفیت زندگی افراد دیابتی را نیز بهبود می‌بخشد.

Shekarban وب‌سایت

‫9 نظر

  • […] تأثیر مثبتی بر کنترل قند خون افراد دارای تشخیص دیابت نوع یک داشته باشد. نتایج این مطالعات حاکی از آن است که افراد […]

  • […] سطح قند خون، این دارو می‌تواند به کاهش خطر ابتلا به عوارض بلند ‌مدت دیابت، مانند بیماری‌های قلبی، کلیوی، آسیب‌های عصبی، […]

  • […] عواملی که به تشکیل زخم پای دیابتی منجر می‌شود، آسیب به سیستم عصبی بدن است. نوروپاتی دیابتی (یا آسیب به سیستم عصبی بدن به علت […]

  • […] یکی از دلایل اصلی مدیریت قند خون در دیابت، جلوگیری از عوارض جدی ناشی از قند خون بالا یا پایین است. عدم کنترل قند خون می‌تواند منجر به مشکلاتی مانند […]

  • […] اطلاعات بیشتر در مورد عوارض دیابت می‌توانید به مقاله «عوارض دیابت نوع 2: شناسایی و پیشگیری از مشکلات جدی سلامت…» مراجعه […]

  • […] قند از طریق مقاومت به انسولین، اضافه وزن و چاقی و اختلالات متابولیک به‌صورت غیرمستقیم سلامت قلب را تهدید می‌کند (برای آشنایی با عوارض قند خون بالا اینجا کلیک کنید). […]

  • […] به عنوان جایگزین قند و شکر معمولی به افراد دارای تشخیص دیابت یا افراد پیش‌ دیابتی توصیه می‌شود. بر اساس پژوهش‌های […]

  • […] از قرص‌های رایج برای کنترل قند خون افراد دارای تشخیص دیابت نوع دو (یا دیابت غیروابسته به انسولین است). قرص گلورنت از […]

  • […] خون می‌شود و بالا بودن قند خون برای مدت طولاتی منجر به عوارض خطرناکی همچون آسیب به چشم‌ها (رتینوپاتی)، آسیب به کلیه‌ها […]

  • دیدگاهتان را بنویسید

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *