نقش متفورمین در کنترل قند خون و دیابت
- Shekarban
- داروهای دیابتی
دیابت نوع ۲ یکی از شایعترین بیماریهای مزمن در جهان است که در آن بدن به دلیل مقاومت به انسولین نمیتواند قند خون را به درستی کنترل کند. درمان دیابت نیازمند ترکیب مراقبتهای پزشکی، تغییرات سبک زندگی و استفاده از داروهایی است که به کاهش سطح قند خون کمک میکنند. یکی از مهمترین و پرکاربردترین داروها برای درمان دیابت نوع ۲، متفورمین است.
متفورمین، دارویی از گروه بیگوانیدهاست که به عنوان خط اول در درمان دیابت نوع ۲ شناخته میشود. این دارو از طریق کاهش تولید گلوکز در کبد و افزایش حساسیت بدن به انسولین، سطح قند خون را در افراد دارای تشخیص دیابت نوع ۲ کنترل میکند. متفورمین معمولا برای افرادی که نیاز به کنترل قند خون از طریق دارو دارند، تجویز میشود و در برخی موارد ممکن است در کنار انسولین یا داروهای دیگر استفاده شود.

انواع متفورمین موجود در بازار ایران و نامهای تجاری آن
در بازار دارویی ایران، متفورمین تحت برندهای مختلفی تولید و عرضه میشود. این دارو معمولا به صورت قرصهای ۵۰۰ میلیگرمی، ۱۰۰۰ میلیگرمی و همچنین در اشکال دارویی دیگری نظیر قرصهای آهسته رهش یا پودر برای مصرف خوراکی موجود است. برخی از برندهای معروف متفورمین در ایران عبارتند از:
- متفورمین دیابلوک (Diabloc Metformin) معمولا بهصورت قرصهای ۵۰۰ و ۱۰۰۰ میلیگرمی عرضه میشود؛
- متفورمین گلدارو (Goldaru Metformin)؛
- متفورمین سیناژن (SinaGen Metformin) یکی دیگر از داروهای متفورمین معروف با دوزهای مختلف است؛
- متفورمین نوو نوردیسک (Novo Nordisk Metformin) این برند بینالمللی در بازار ایران نیز موجود است؛
- متفورمین آلپای دارو (Alpay Daru Metformin) تولید داخل ایران است و در دوزهای مختلفی در دسترس است.
متفورمین در اشکال مختلف و با دوزهای متفاوت موجود است که پزشک بر اساس شرایط فرد و نیاز به تنظیم دوز مصرف، نوع و مقدار دارو را تعیین میکند.

نحوه مصرف متفورمین
متفورمین معمولا بهصورت قرص خوراکی مصرف میشود. مصرف آن باید طبق دستور پزشک صورت گیرد تا از بروز عوارض جانبی جلوگیری شود. نکات مهم در مصرف متفورمین عبارتند از:
- دوز مصرفی: دوز معمول مصرف متفورمین برای بزرگسالان دارای تشخیص دیابت نوع ۲ بهطور معمول ۵۰۰ میلیگرم و دو بار در روز است. دوز ممکن است با توجه به وضعیت فرد و تحت نظر پزشک افزایش یابد. حداکثر دوز روزانه متفورمین ۲۰۰۰ میلیگرم است؛
- زمان مصرف: متفورمین باید همراه با غذا مصرف شود تا از تحریک معده جلوگیری شود و عوارض گوارشی آن کاهش یابد؛
- دوره درمان: مدت زمان مصرف متفورمین بسته به نوع دیابت و وضعیت فرد ممکن است متفاوت باشد. در بیشتر موارد پزشکان برای کنترل دیابت نوع ۲ از متفورمین به مدت طولانی استفاده میکنند، مگر اینکه شرایط خاصی وجود داشته باشد.
- اشکال مختلف: متفورمین به صورت قرصهای معمولی یا قرصهای آهسته رهش (Extended Release) در دسترس است. قرصهای آهسته رهش معمولا یکبار در روز مصرف میشوند و ماده موثره متفورمین را به آرامی در خون آزاد میکنند.
عوارض متفورمین
در بیشتر موارد متفورمین بهخوبی تحمل میشود و منجر به بروز عوارض خاصی نمیشود، اما مانند هر داروی دیگری ممکن است برخی عوارض جانبی نیز داشته باشد. از جمله عوارض شایع متفورمین میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
- عوارض گوارشی
– تهوع، استفراغ، اسهال، درد شکم و نفخ از رایجترین عوارض گوارشی متفورمین هستند.
– این عوارض معمولا در ابتدا آغاز مصرف مشاهده میشوند و به مرور زمان کاهش مییابند. برای کاهش این عوارض، بهتر است دارو همراه با غذا مصرف شود و مصرف دوز دارو به تدریج افزایش یابد.
- اسیدوز لاکتیک (Lactic Acidosis)
یکی از عوارض نادر و خطرناک متفورمین، اسیدوز لاکتیک است که ممکن است در صورت عدم رعایت دستولعملهای مصرف یا در افراد با مشکلات کلیوی بروز کند. علائم اسیدوز لاکتیک شامل ضعف، گیجی، درد عضلانی، مشکل در تنفس و کاهش دمای بدن میشود.
- کمبود ویتامین B12
مصرف طولانی مدت متفورمین ممکن است باعث کاهش جذب ویتامین B12 در بدن شود که در نتیجه ممکن است منجر به کمبود این ویتامین شود.
- دیگر عوارض
گاهی اوقات ممکن است متفورمین باعث افزایش یا کاهش میزان قند خون شود و نیاز به تنظیم دوز دارو وجود داشته باشد.

تداخلات دارویی متفورمین
متفورمین یکی از داروهای پایه و اولین خط درمانی برای کنترل دیابت نوع 2 است. این دارو در بیشتر موارد به عنوان درمان اصلی برای افرادی که قند خون خونشان بالا است تجویز میشود. متفورمین به طور عمده از طریق کاهش تولید گلوکز در کبد و افزایش حساسیت بدن به انسولین عمل میکند. بااین وجود، ممکن است متفورمین با یکسری داروها تداخل پیدا کند و اثرات جانبی یا مشکلاتی به همراه داشته باشد.
در اینجا به تعدادی از مهمترین تداخلات دارویی متفورمین اشاره میکنیم:
- تداخلات با دیگر داروهای دیابت
متفورمین ممکن است با سایر داروهای ضد دیابت تداخل داشته باشد. در صورتی که فرد از چند دارو برای کنترل قند خون استفاده میکند، این تداخلات میتواند به کاهش یا افزایش اثرات دارویی منجر شود. در ادامه تداخل دارویی متفورمین با برخی از داروهای مهم کنترل قند خون بررسی شده است.
- انسولین: ترکیب متفورمین و انسولین ممکن است باعث کاهش سطح قند خون شود و خطر افت قند خون (هیپوگلیسمی) را افزایش دهد. در صورتی که هر دو دارو با هم مصرف شوند، نظارت دقیقتری بر سطح قند خون ضروری است؛
- داروهای سولفونیلاوره: مانند گلیبنکلامید و گلیمپراید، که معمولا برای کنترل قند خون در دیابت نوع 2 استفاده میشوند. ترکیب این داروها با متفورمین میتواند خطر هیپوگلیسمی (افت شدید قند خون) را بیشتر کند.
- مهارکنندههای DPP-4: مانند سیتاگلیپتین و لینداگلیپتین، این داروها نیز میتوانند با متفورمین ترکیب شوند و خطر هیپوگلیسمی را افزایش دهند، اگرچه این اثر بهطور کلی کمتر است.
- تداخلات با داروهای فشار خون
- مهارکنندههای ACE و ARBs: داروهایی مانند انالاپریل و لوسارتان، که برای درمان فشار خون بالا تجویز میشوند، ممکن است با متفورمین تداخل کنند. مصرف همزمان این داروها و متفورمین میتواند باعث کاهش فشار خون شدید یا ایجاد مشکلات کلیوی شود؛
- دیورتیکها (مدرها): دیورتیکهای تیازیدی مانند هیدروکلروتیازید ممکن است باعث افزایش قند خون شوند و در نتیجه تاثیر متفورمین بر کاهش قند خون را کاهش دهند. مصرف این داروها باید با نظارت دقیق انجام شود.
- تداخلات با داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی (NSAIDs)
داروهایی مانند ایبوپروفن و ناپروکسن که برای تسکین درد و التهاب استفاده میشوند میتوانند با متفورمین تداخل پیدا کنند. استفاده طولانیمدت از NSAIDها میتواند خطر ابتلا به مشکلات کلیوی را افزایش دهد و تاثیر متفورمین بر قند خون را تغییر دهد.
- تداخلات با داروهای کبدی و آنتیبیوتیکها
- داروهای کبدی: متفورمین از طریق کبد متابولیزه نمیشود اما اثرات کبدی برخی داروها میتواند بر کارکرد متفورمین تاثیر بگذارد. داروهایی که تأثیرات قابل توجهی بر متابولیسم کبدی دارند، ممکن است باعث تغییر در نحوه عملکرد متفورمین شوند.
- آنتیبیوتیکها: برخی از آنتیبیوتیکها مانند سفالوسپورینها و کینولونها میتوانند خطر هیپوگلیسمی را هنگام مصرف متفورمین افزایش دهند. به همین دلیل نظارت دقیق بر قند خون هنگام استفاده از این داروها با متفورمین اهمیت دارد.
- تداخلات با دیگر داروها
- کورتیکواستروئیدها: داروهای استروئیدی مانند پردنیزون میتوانند قند خون را افزایش دهند و ممکن است اثربخشی متفورمین را کاهش دهند. استفاده از این داروها با متفورمین نیازمند نظارت دقیق بر قند خون است؛
- داروهای تیروئید: داروهایی مانند لووتیروکسین ممکن است تاثیر متفورمین را تحت تاثیر قرار دهند، اما در بیشتر موارد این تاثیرات جزئی است؛
- داروهای ضدویروسی: برخی داروهای ضدویروسی مانند داروهای درمان HIV (بهویژه داروهای نوکلیوزیدی) میتوانند باعث ایجاد مشکلات کلیوی شوند و با متفورمین تداخل کنند.
- تداخلات دارویی جدی و هشدارها
- اسید لاکتیک: در موارد نادر مصرف متفورمین با برخی داروها میتواند خطر ابتلا به اسیدوز لاکتیک (مقدار زیاد اسید لاکتیک در خون) را افزایش دهد که خطرات جانی به همراه دارد. این مشکل بیشتر در افرادی که بیماری کلیوی یا مشکلات تنفسی دارند، شایع است؛
- محصولات کنتراسپتیو و داروهای هورمونی: استفاده همزمان از متفورمین با برخی داروهای ضد بارداری یا هورمونی ممکن است تاثیرات دارویی را تغییر دهد. این امر بهویژه در استفاده طولانیمدت از داروهای هورمونی مشهود است.
نکات مهم
- پایش مداوم قند خون: در هنگام مصرف متفورمین بهخصوص در ترکیب با دیگر داروها، نظارت منظم بر سطح قند خون ضروری است؛
- پایش عملکرد کلیه: متفورمین بهصورت عمده از طریق کلیهها دفع میشود، بنابراین استفاده از داروهایی که عملکرد کلیه را تحت تاثیر قرار میدهند، میتواند خطرات جانبی را افزایش دهد.
- مکملها و ویتامینها: برخی مکملها مانند ویتامین B12 میتوانند جذب کمتری در اثر مصرف متفورمین داشته باشند، بنابراین مصرف این مکملها در صورتی که سطح ویتامین B12 پایین باشد، توصیه میشود.
در مجموع، هنگام استفاده از متفورمین یا هر داروی دیگر، مشاوره و نظارت پزشکی بسیار ضروری است. بهتر است پیش از شروع مصرف هر دارویی، پزشک را از تمام داروهای فعلی که مصرف میکنید، آگاه کنید تا تداخلات احتمالی شناسایی شده و درمان بهینه برای شما تجویز شود.

متفورمین 500 برای چیست؟
قرص متفورمین ۵۰۰ میلیگرم عمدتا برای کنترل قند خون در افراد دارای تشخیص دیابت نوع ۲ تجویز میشود. این دارو به کاهش تولید گلوکز در کبد و افزایش حساسیت بدن به انسولین کمک میکند. متفورمین ۵۰۰ میلیگرم معمولا بهعنوان دوز اولیه تجویز میشود و در صورت نیاز به افزایش دوز، پزشک ممکن است دوز آن را تا ۱۰۰۰ میلیگرم یا بیشتر افزایش دهد. این دارو علاوهبر کنترل قند خون میتواند به کاهش وزن نیز کمک کند و معمولا برای افراد چاق دارای تشخیص دیابت نوع ۲ مناسب است.
متفورمین 1000 برای چیست؟
قرص متفورمین ۱۰۰۰ میلیگرم عمدتا در مواردی تجویز میشود که دوز متفورمین ۵۰۰ میلیگرم نتواند به تنهایی قند خون را به حد مطلوب برساند. دوز ۱۰۰۰ میلیگرم معمولا در افرادی که نیاز به کنترل بیشتر قند خون دارند، مانند بیماران افراد دارای تشخیص دیابت نوع ۲ پیشرفته، تجویز میشود. مصرف این دارو ممکن است در کنار تغییرات سبک زندگی و رژیم غذایی مناسب، سطح قند خون را بهتر کنترل کند. در برخی موارد، ممکن است نیاز به مصرف دوزهای بالاتر از ۱۰۰۰ میلیگرم نیز باشد.
عوارض قرص متفورمین برای قلب
قرص متفورمین بهطور مستقیم بر قلب تأثیر نمیگذارد، اما اثرات غیرمستقیمی بر سیستم قلبی-عروقی دارد. برخی پژوهشها نشان دادهاند که مصرف متفورمین ممکن است ریسک بیماریهای قلبی را کاهش دهد. این دارو با کاهش مقاومت به انسولین و کنترل قند خون به بهبود سلامت قلبی-عروقی کمک میکند.
پژوهشهای انجام شده نشان دادهاند که متفورمین ممکن است ریسک ابتلا به سکته قلبی و بیماریهای عروقی را در افراد دارای تشخیص دیابت کاهش دهد، بهویژه در افرادی که دچار بیماریهای قلبی زمینهای هستند.
متفورمین و تنبلی تخمدان (PCOS)
یکی از کاربردهای غیررسمی و بسیار مهم متفورمین استفاده از آن برای درمان سندروم تخمدان پلیکیستیک (PCOS) است. PCOS یک اختلال هورمونی شایع در زنان است که میتواند به مشکلات قاعدگی، افزایش سطح تستوسترون و مشکلات باروری منجر شود. متفورمین بهویژه در زنانی که دارای چاقی و مقاومت به انسولین هستند میتواند به کاهش مقاومت به انسولین کمک کند، قاعدگی را منظمتر کند و در نتیجه باروری را بهبود بخشد. همچنین، متفورمین ممکن است به کاهش سطح تستوسترون در این زنان کمک کند و علائم آکنه و موی زائد را کاهش دهد.
جمعبندی
متفورمین یکی از مهمترین و مؤثرترین داروها برای درمان دیابت نوع ۲ است و در کنار کنترل قند خون، فواید دیگری نظیر کاهش وزن و بهبود عملکرد قلب دارد. مصرف آن باید تحت نظر پزشک و با رعایت دوز دقیق صورت گیرد تا از بروز عوارض جانبی جلوگیری شود. همچنین، این دارو در درمان مشکلاتی همچون سندروم تخمدان پلیکیستیک (PCOS) نیز مؤثر است.
یک نظر
[…] از غذا کمک کند. این دارو همچنین به کسانی که به درمان با متفورمین یا سایر داروهای خوراکی پاسخ کافی نمیدهند، به عنوان […]